วาสนาคนเขลา / ขวงซั่งจยาขวง เขียน / เบบี้นาคราช แปล

สนพ.แจ่มใส ปี พ.ศ. 2562
1,192 หน้า (3 เล่มจบ)

เล่าเรื่องเก่งดีค่ะ ให้นางเอกหลี่รั่วซีตกม้าจนทำให้เธอที่เคยเป็นหญิงแกร่งสมองอัจฉริยะที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักในการค้าของตระกูล ต้องกลายมาเป็นหญิงที่สมองกลับกลายไปเป็นเหมือนเด็กอายุสามขวบ ต้องมาเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างใหม่อีกครั้งจนเหมือนคนปัญญาอ่อน แต่กลับมีผู้ชายคนนึงที่รักจนยอมสู่ขอเธอไปดูแลและช่วยรักษาให้เธอหายดี แต่ประเด็นคือผู้ชายคนนี้เคยเป็นคนที่ถูกเธอปฏิเสธมาแล้วเนี่ยสิ..

วิธีการเล่าแบบนี้ ทำให้คนอ่านค่อยๆเห็นพัฒนาการทางสมองของนางเอกในช่วงเจริญเติบโต จนทำให้เราเห็นว่าทำไมนางเอกถึงมีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือถึงความเก่งกาจได้ และได้เห็นความรู้สึกภายในใจที่แท้จริงที่ตรงข้ามกับความเป็นหญิงแกร่งที่ถูกหล่อหลอมและปั้นไว้ เป็นการเล่าเรื่องที่เราว่าทำได้ดีแบบที่ไม่ต้องร่ายเหตุการณ์ในอดีตแสดงความเก่งกาจของนางเอกให้ยืดเยื้อ

ช่วงที่นางเอกใช้เวลาในการค่อยๆปรับตัวและเรียนรู้ ก็จะเห็นความไร้เดียงสาที่คนอ่านสามารถอ่านไปยิ้มไปได้ แต่ช่วงครึ่งหลังของเล่มสุดท้ายก็จะเครียดมากหน่อย แต่โดยรวมก็อ่านแล้วเพลินดี ติดแค่ความยืดเยื้อในการบรรยายบางเรื่องที่ละเอียดจนน่าเบื่อไปบ้าง แล้วก็รู้สึกว่านักเขียนทิ้งตัวละครสำคัญง่ายไปนิด แต่เราชอบคู่เพื่อนสนิทนางเอกกับรัชทายาทนะ ดูสร้างดราม่าได้ดี เสียดายที่พูดถึงแค่นิดเดียว

ปล. เราว่าคนแปลแปลเก่งค่ะ นอกจากจะแปลแบบเก็บอารมณ์ตัวละครได้ดีแล้ว ยังใช้คำเก่งด้วย

ให้คะแนน 7/10 ค่ะ

โฉมสะคราญล่มเมือง/ตั่วตั่วอู่ เขียน/เบบี้นาคราช แปล

สนพ. แจ่มใส ปี พ.ศ. 2561
768 หน้า (2 เล่มจบ)

เริ่มต้นเรื่องด้วยดวงชะตาของสาวงามสองคนที่เสี่ยงได้สุดยอดเซียมซีเดียวกัน เซียมซีที่ระบุชะตาไว้ว่าจะมีวาสนาได้เป็นถึงฮองเฮาของแผ่นดิน สาวหนึ่งนาม เหยาอิ๋ง ได้เข้าวัง กลายเป็นสนมรักของฮ่องเต้ ส่วนอีกสาวหนึ่งนาม กุยหวั่น ได้เป็นภรรยาของอัครเสนาบดีโหลว ผู้ที่ได้เป็นอัครเสนาบดีที่อายุน้อยที่สุดในราชสำนัก แต่เพราะความรักของโหลวเช่อนั้น มอบให้เหยาอิ๋งไปแล้ว เขาจึงบอกกุยหวั่นว่านอกจากความรักแล้ว สิ่งใดๆที่กุยหวั่นต้องการ เขาจะหามาให้นางทั้งหมด

ด้วยความที่บอกชัดเจนว่าสองนางนั้นเป็นหญิงงาม ดังนั้นการจะโดดเด่นจนเป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มหลายคนจึงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เพราะแบบนั้น ก็เลยทำให้มีเหตุอันเกิดจากความงามตามมามากมาย เสียดายที่เราเห็นแต่ความฉลาดและโดดเด่นของกุยหวั่น ในขณะที่เหยาอิ๋งที่ควรจะมีความโดดเด่นที่ทัดเทียมกัน (จากชะตาเซียมซี) กลับถูกกลืนหายไปกับบทจนมีบทบาทน้อยมาก การเล่าเรื่องแม้จะสนุกและทำให้อ่านได้เพลินมาก แต่หลายจุดที่เป็นธีมหลักของเรื่องก็เหมือนจะถูกบิดหรือกลบเพื่อให้รัศมีของนางเอกโดดเด่นมากไปหน่อย เลยรู้สึกเสียดายว่าน่าจะสนุกได้มากกว่านี้ค่ะ

ให้คะแนน 8/10 ค่ะ